براساس تعریف سازمان جهانی بهداشت، سلامت روان عبارت است از قابلیت ارتباط موزون و هماهنگ با دیگران، تغییر و اصلاح محیط فردی و اجتماعی و حل تضادها و تمایلات شخصی به طور منطقی، عادلانه و مناسب. در نتیجه بهداشت روان باعث تأمین رشد و سلامت روانی فردی و اجتماعی، پیشگیری از ابتلا به اختلال روانی، درمان مناسب و بازتوانی آن می‌شود. با توجه به این که مردان در جامعه ما بخش مهمی از نیروی کار را تشکیل می دهند و نیز این مسأله که زمان زیادی از روز را در محیط کار می گذرانند، استرس های شغلی نقش مهمی بر سلامت جسمی و روانی آن ها دارد. همچنين بدليل نقش مركزي و اساسي كاركردن ، در زندگي بسياري از افراد ، رضايتمندي از شغل، نقش مهمي در سلامتي كلي افراد دارد.   

در مجموع، می توان فاکتورهای استرس آور مهم در محیط کار را  به پنج گروه عمده تقسیم کرد که عبارتند از:

1-       محیط فیزیکی کار: ميزان سر و صدا، وضعيت دماي محيط، شرايط محل کار از نظر ميزان نور.

2-       ماهیت خود شغل: شغل هايي که با خلاقيت همراهند يا آنهايي که با آموزش به ديگران همراهند، با رضايت بيشتري همراهند. در شغل هايي که با مهارت کم همراهند و کارهاي يدي، رضايتمندي کمتر است.

3-       زمان کار: ساعات کاري،‌ شب کار بودن، نوبت کاري، همه در ميزان استرس وارد بر فرد مؤثرند.

-4      نقش کارکنان: ميزان دخالت افراد در کاري که انجام مي دهند و تصميماتي که گرفته مي شود اهميت دارد. روابط بين افراد، خشونت و نزاع مهم است.

-5عوامل سازمانی: شامل ثابت بودن شغل، آموزش حين کار، هدفمندي.

وجود هريك از شرایط استرس آور در محيط كار كه در بالابه آنها اشاره گرديد مي تواند منجر به بروز مشكلات جسمي، رواني و رفتاري در فرد گردد. حتي ممکن است به بستری شدن فرد در بیمارستان های روانپزشکی منجر شود.

مشكلات جسمي: به عنوان مثال فشار خون بالا، بيماري هاي مزمن جسمي، حوادث و ...

مشكلات رواني: نظیرافسردگی، اضطراب، اختلالات حافظه، پرخاشگری و یا اختلال در خواب و....

مشکلاتی رفتاری در هنگام انجام کار نظیر ارائه کار ضعیف، کارگریزی، اعتیاد به مواد یا داروها و ....

پیشنهاداتی برای کارفرمایان:

     فراهم کردن امکانات کافی جهت مشاوره و درمان مشكلات كاركنان.

     ارتقاء مهارت هایي مثل کنترل خشم، غلبه بر استرس، ارتباطات بین فردی و جرأت مندی و... ، از طريق برقراري دوره های آموزشی.

     تلاش براي اضطراب آور نبودن محيط كار.

     ايجاد جو صميميت، همدلي، صداقت، همكاري و احترام متقابل در محيط كار.

     فراهم کردن  فرصت های برابر شغلی برای کارکنان.

     پرهيز از تعیین زمان هاي نامتناسب با حجم كار.

     دادن آزادی عمل به افراد در حدي که بتوانند تغييراتي در شرايط محيط كار ايجاد كنند.

         پیشنهادات و راهکارهایی برای کارکنان:

        در صورت بروز علائم اختلالات ذکر شده، برای مشاوره و درمان مراجعه نمایند.

        یادگیری مهارت هایی که باعث افزایش میزان تطابق آن ها با محیط کار می شوند که این مهارتها شامل کنترل خشم، غلبه بر استرس، ارتباطات بین فردی و جرأت مندی و ...  می باشند.

    کارگران گرامی :

بهتر است بدانید ، اضطراب ، افسردگي ، خستگي ، عجله و شوخي در هنگام كار از علل اصلي بروز حوادث ناشي از كار مي باشد